Zomerlezen deel 2

Gisteren deelde ik de eerste vijf boeken met jullie. Vandaag volgt de rest. Welke boeken kwamen er voorbij afgelopen juli?

Het huis aa nde gouden bocht

Het huis aan de gouden bocht – Jessie Burton – vertaald door Mieke Trouw-Luyckx – Luitingh-Sijthoff – 384 blz.

Vorig jaar kocht ik dit boek van mijn gekregen verjaardagsgeld. Mijn volgende verjaardag was inmiddels ook gepasseerd, en dit boek lag nog steeds ongelezen op de plank. Na de eerste positieve geluiden las ik daarna echter wat mindere reacties, waardoor ik toch aan het boek begon te twijfelen. Hoog tijd dus om zelf de proef op de som te nemen. En wat ben ik blij dat dit boek mee ging in de koffer! Ik heb geweldig genoten van dit trage, maar o zo mooie verhaal. Het einde bracht me in tranen…

 

 

Het meisje in de trein

Het meisje in de trein – Paula Hawkins – vertaald door Miebeth van Horn – A.W. Bruna – 360 blz.

Dit boek mag je toch wel een hype noemen. Hypes… meestal verhalen die mij niet raken. Dit boek deed dit echter wel! Traag geschreven, maar zo beeldend en op de een of andere manier zooooo herkenbaar. Subtiel en prachtig!

 

 

 

 

 

 

 

Costa del solCosta del sol – Suzanne Vermeer – A.W. Bruna – 332 blz.

Suzanne Vermeer, een begrip bij mijn vakantieboeken. Terwijl ik eigenlijk van te voren al weet dat het tegenvalt, stop ik er toch altijd weer eentje in de stapel. En jawel, ook dit keer vond ik het echt geen hoogstandje. Het leest natuurlijk altijd wel zeer prettig, dus ideaal voor langs het zwembad. Maar de schrijfstijl was wel zeer simpel, met veel nodeloze toevoegingen. Daarbij was ‘de slechterik’ al vanaf het begin duidelijk. Alleen het ‘hoe en waarom’ bleef nog lang onduidelijk.

 

 

 

 

Mooie meisjes

Mooie meisjes – Karin Slaughter – vertaald door Ineke Lenting – Cargo – 447 blz.

Karin Slaughter heeft haar sporen inmiddels ruim verdiend in thrillerland. En verdiend, ze schrijft gewoon goed. Ook dit boek zit weer goed in elkaar en leest prettig. Minpunt vond ik dat het van gruwel naar gruwel lijkt te verspringen. Het verhaal kon mij niet boeien.

 

 

 

 

 

 

Aangetast

Aangetast – Loes den Hollander – Karakter – 336 blz.

Ook deze auteur heeft al vele boeken op haar naam staan. Ik las er al veel en beoordeelde deze ook meestal als goed. De laatste boeken vond ik echter minder. En ook deze viel me eigenlijk tegen. De auteur heeft een zeer vlotte pen, maar ik vond het verhaal steeds ongeloofwaardiger worden.

 

 

 

 

 

 

De boekendief

De boekendief – Markus Zusak – vertaald door Annemarie Lodewijk – The House of Books – 558 blz.

Ook dit boek lag al tijden in de kast, klaar om gelezen te worden. Ik vond deze vakantie een mooi moment om deze dikke pil te gaan bedwingen. Het boek valt op door zijn originele en bijzondere perspectief. Daarnaast gaat het over een Duits meisje in nazi-Duitsland, dus een iets ander onderwerp dan de meeste oorlogsliteratuur. Toch kon het verhaal mij niet in die mate raken dat ik het vijf sterren waard vind. Maar het is zeker een aanrader!

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!