Zeeschuim – Ingrid Hoogervorst

ZeeschuimOp een afgelegen Grieks eiland krijgt Jet een miskraam. De foetus is ze kwijt, maar het bloeden stopt niet. Jet overlijdt…
Op hetzelfde eiland vieren David en Noa op dat moment vakantie. In de nacht van het overlijden van Jet wordt er bij Noa nieuw leven verwekt.
Noa en David krijgen een zoon. Het ouderschap stelt hen voor grote verrassingen en uitdagingen. Ze gaan er ieder op hun eigen manier mee om en het ouderschap lijkt hen meer en meer uiteen te drijven…

Ik viel voor de mooie cover en de beschrijving op de achterkant. Een verhaal over moederschap, maar ook over verlies en verdriet. Herkenbare thema’s!
Twee vrouwen staan centraal in het boek. Noa en Jet, twee jonge vrouwen op een beslissend kruispunt in hun leven. Jet, de helft van een tweeling, die er alles aan doet om los te komen van de knellende band die zij richting haar zus voelt. Op zoek naar zichzelf en haar eigen identiteit. Om zich los te maken, wordt Jet zwanger. Maar tijdens een vakantie in Griekenland gaat het mis en zonder de benodigde medische hulp redt Jet het niet.

“Jet vergeleek het vaak met een sekte, veel liever zou ze een eenling geweest zijn.

Toen we jong waren zette ze mij om de zoveel tijd moedwillig op afstand. Omdat ze niet meer wist wie ze zélf was. Wat ze zélf wilde.”

Op dat dramatische moment kruisen hun levens elkaar. Ook Noa is op het eiland en regelt medische hulp voor Jet. Die nacht, waarin het leven van Jet afloopt, ontspringt er in de buik van Noa nieuw leven.

Prachtig tekent Ingrid Hoogervorst de gevoelens van Noa na de zware bevalling. Ze probeert weer een beetje zichzelf te worden, maar het moederschap valt haar zwaar. Tegelijk is daar ook papa David, die ook worstelt met zijn verantwoordelijkheden naar zijn gezin.

“Moederschap is heel gewoon en toch beestachtig ingewikkeld. Waarom hebben vrouwen het daar zo zelden over?”

Wat een herkenbare situaties worden er geschetst. Het prille ouderschap is nu eenmaal niet altijd een roze wolk. Hun goedbedoelde pogingen om het juiste te doen, hun worstelingen met hun gevoelens en met elkaar, maar bovenal hun allesoverheersende liefde voor hun kind, het is bijzonder mooi verwerkt.

Het moederschap is als een nieuw soort verliefdheid die je uiteen doet rafelen.”

Het verhaal wordt verteld in de derde persoon, de lezer leeft zowel met Noa als met David mee. Hun verhaal wordt afgewisseld met brieven van Roos, de tweelingzus van Jet. Zij probeert de dood van haar zus te verwerken door haar verhaal op te schrijven voor de vrouw die de laatste momenten van Jet meegemaakt heeft.
Deze brieven voegen zeker waarde toe aan het verhaal. Jet blijft lang een onbekende, maar ze komt tot leven door de schrijfsels van haar zus. Tegelijkertijd vormen de brieven een stuk rouwverwerking, het omgaan met een nog altijd rauw verdriet. Het thema ‘tweeling zijn’ komt hier ook aan de orde. Jet ervaarde dat tweelingschap als een gevangenis.
Het verhaal lijkt af en toe wat warrig, met veel uitstapjes buiten de verhaallijn om. Deze zijsprongen geven echter diepte aan de personages, het werden voor mij levende personen met al hun blijdschap en verdriet.

‘Zeeschuim’, een bijzondere titel overigens, is een prachtig verhaal over moederschap en het zoeken naar liefde, maar ook een verhaal over afscheid en menselijk falen. Een verhaal dat je aan het denken zet!

“Wat betekent het verlangen naar een kind? Standaardreflex van de voortplantingsdrift? Jezelf terug willen zien in je kroost? Een reukspoor achterlaten voor de eeuwigheid? Oudedagsvoorziening? Als het meer is, wat is het dan?”  

Conclusie: een bijzonder verhaal over liefde en verlies, over ouderschap en menselijk falen.

Titel: Zeeschuim | Auteur: Ingrid Hoogervorst | Uitgever: Prometheus | ISBN: 9789044629828 | Blz.: 286

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!