Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest – Joachim Meyerhoff

Wanneer wordt het eindelijkJoachim groeit op in een gezin met drie jongens. Hij is de jongste. Zijn vader is directeur van een psychiatrische kliniek en hun huis staat op het terrein van die kliniek. Elke avond valt Joachim in slaap bij het geroep en gekrijs van de patiënten. Hoe is het voor een kind om op te groeien in zo’n omgeving? En terugkijkend…was die jeugd gelukkig? Of blijkt een en ander toch een tikkeltje anders te liggen dan het leek? Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest….

 ‘Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest’…. Een titel van heb ik jou daar. Niets kort en bondig, maar wel volledig en schrijnend.
Het is deze week Boekenweek. Het thema is ‘waanzin’. Zie hier het boek dat daar perfect bij past!

“Zo ben ik opgegroeid. Te midden van vijftienhonderd psychisch gestoorden en geestelijk en lichamelijk gehandicapten.”

Joachim Meyerhoff vertelt het verhaal van zijn jeugd in vlotte zinnen en met mooie woorden. Hij weet het zo beeldend te vertellen, dat ik de capriolen van de kinderen en van de patiënten moeiteloos voor me zag. Dat bracht soms een lach en soms een brok in mijn keel. Het verhaal is absoluut met veel humor doorspekt. Bijvoorbeeld de scene van Joachim en zijn vader die samen gaan zeilen. Hilarisch! En zo komen er meer scenes voor:

 “Onze hond zag de jongen op zich afkomen, die molenwiekende en tien gezichten per seconde trekkende magere gestalte – en blafte. Eén keer maar: wafffff. Een mooie, uit de enorme klankkast van de hondenborstkas galmende blaf. Ludwig botste frontaal tegen dat welluidende wafffff op, draaide zich om en stormde krijsend, terwijl hij met zijn vuisten tegen zijn hoofd hamerde, de kamer uit. Ik sloeg mijn blik neer, verborg mijn grijnzende mondhoeken en schudde meewarig mijn hoofd. Weer niet gelukt, ondanks die ronde verjaardag.”

Aan de andere kant komen de schrijnende feiten door die humor ook harder binnen dan wanneer het droog en plat opgeschreven werd. De familie Meyerhoff wordt een levend gezin, met hun humor, kwajongensstreken en met hun tragiek.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Joachim, hij is de ik-persoon. Door zijn uitgebreide beschrijvingen, leert de lezer hem goed kennen, maar ook zijn broers en ouders. Ik heb genoten van de onderlinge verhoudingen tussen de broers. Als moeder van een jongenshuishouden kwam het me regelmatig zeer bekend voor!

‘Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest’ is een langzaam verhaal. Er is niet heel veel actie, maar tegelijkertijd gebeurt er wel heel veel. Saai wordt het in ieder geval nergens.

Meyerhoff schetst een mooi beeld van de relatie tussen een jongen en zijn vader. Die vader is zijn held! De man die alles weet. Bij het opgroeien worden echter ook de scheurtjes in die relatie haarfijn uit de doeken gedaan. Ook de relatie tussen man en vrouw wordt aangestipt. Dit gebeurt vanuit het oogpunt van een kind, dus er blijft een en ander te raden over. Gevolg is een menselijk verhaal, aandoenlijk, vertederend zelfs af en toe met een gezonde dosis humor.

Conclusie:  aandoenlijk, vertederend en humoristisch. Een verhaal dat pakt door de waanzin versus de alledaagsheid.

Titel: Wanneer wordt het weer zoals het nooit is geweest | Auteur: Joachim Meyerhoff | Vertaling: Josephine Rijnaarts | Uitgever: Signatuur | ISBN: 9789056725082 | Blz.: 312

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!