Vervoering – Shantie Singh

Vervoering‘Vervoering’ is een boek over een familie. Vier generaties jagen in een tijdsbestek van een eeuw hun dromen na. Een boek over dromen en verhalen.
Ramdew wordt in 1912 onder valse voorwendselen van India naar Suriname gebracht. Hij wordt daar contractarbeider, hetgeen niet veel anders is dan slaaf. Na vijf jaar is hij echter vrij man en maakt hij zijn dromen waar. Hij groeit uit tot een man van aanzien in de Hindoestaanse gemeenschap in Suriname, ‘de Raj’. Hij krijgt kinderen en kleinkinderen en ook zij gaan hun dromen achterna. Het voert hen zelfs naar het koude Nederland, waar hun droombeeld ineens wel heel erg ver weg lijkt…

Shantie Singh schreef al eerder voor onder andere Trouw en de Volkskrant, maar met ‘Vervoering’ levert zij haar debuutroman af. Singh is zelf van Hindoestaanse afkomst en wilde de verhalen uit haar jeugd , over haar familie en afkomst plaats geven in een verhaal. ‘Vervoering’ is fictie, maar zou zo maar waar gebeurd kunnen zijn.

Ik werd nieuwsgierig naar het boek toen ik de cover zag en de beschrijving las. Wat een prachtig beeld siert de kaft van dit boek! Tel daarbij op het feit dat het boek over mensen, cultuur en geschiedenis gaat, en mijn belangstelling was gewekt.

Eigenlijk verwachte ik een literair boek, pittig om te lezen. Het tegendeel is echter waar. Het verhaal leest snel en soepel, het taalgebruik is gemakkelijk te begrijpen en de zinnen zijn niet ingewikkeld. De stijl is daarentegen wel ‘beschrijvend’ te noemen, er komen niet zo veel dialogen in voor.
Hoewel het taalgebruik in het algemeen niet moeilijk is, komen er wel veel ‘vreemde woorden’ in voor. Gelukkig is er een uitgebreide verklarende woordenlijst opgenomen aan het einde van het boek, zodat ook deze Hindoestaanse termen duidelijk zijn. Voor mij vormen deze uitdrukkingen één van de charmes van het boek, omdat er een groot stuk cultuur beschreven ligt in die woorden. Alles vertalen of in het Nederlands beschrijven, doet afbreuk aan de sfeer van het boek.

De personen zijn goed uitgewerkt. Eigenlijk draait het hele boek alleen maar om die personen, dus de lezer leert hen goed kennen. Prachtig hoe Singh de groei en ontwikkeling van deze familieleden heeft weten te treffen. Ramdew die niet gebroken kon worden op de suikerplantage. Die met hard werken en zijn gezonde verstand een vooraanstaande positie bereikt, maar ondertussen de liefde van zijn leven niet bij zich kan hebben…
En dan zijn kleinzoon Mukesh, die zijn droom najaagt naar het verre en koude Nederland. Zijn dromen vallen daar echter  bijna in duigen…

Het verhaal beslaat bijna een hele eeuw. Om het overzichtelijk te houden is het boek opgebouwd in vijf delen. Leuk detail vond ik dat deze delen niet in chronologische volgorde staan. Deze keuze maakt het boek minder ‘recht-toe-recht-aan’ en dus leuker om te lezen. Verder is bij veel hoofdstukken  aangegeven bij wie het perspectief ligt. Ook dit geeft duidelijkheid tijdens het lezen.
In een aantal hoofdstukken ligt het perspectief niet bij een persoon, maar bij een dagboek , een houtsplinter of een trouwjurk. In eerste instantie vond ik dat een beetje raar en onnodig. Maar gaandeweg het lezen ging ik het meer als een sprookjesachtig element zien en ook dusdanig waarderen. Het past namelijk wel erg goed in de sfeer van het verhaal.

Genoten heb ik van de beschrijvingen van de Hindoestaanse cultuur en geschiedenis. Het was een vrij onbekend gebied voor mij. De rituelen romdom huwelijken en begrafenissen, ik vond het allemaal even interessant om te lezen. Maar ook de cultuurschok na een emigratie kwam mooi naar voren in het boek. De worsteling van de vreemdeling om te aarden in Nederland met zijn ‘vrijheden’, andere gewoontes en kleding. Nog altijd actueel voor elke asielzoeker die in een vreemd land terecht komt…

Conclusie: een boeiend familie-epos, over mensen met hun dromen en verhalen, in een setting van cultuur en historie.

Titel: Vervoering | Auteur: Shantie Singh | Uitgever: De Geus | ISBN:  9789044534214 | Blz.: 412

 

2 gedachten over “Vervoering – Shantie Singh

  • 7 november 2014 om 10:21
    Permalink

    Het klinkt als een prachtig en uniek boek, vooral omdat de hoofdstukken niet chronologisch zijn en waarin personen maar ook onderwerpen centraal kunnen staan. Dat tweede heb ik volgens mij nog niet eerder in een boek terug gezien.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!