Leesbeleving januari 2016

In januari las ik verschillende boeken zonder deze te recenseren. Ik las ze dit keer helaas ook niet allemaal uit… Soms heb je dat! Niet dat het dan meteen slechte boeken zijn, maar het verhaal kon me op dit moment niet boeien.

De schaduw van de windDe schaduw van de wind – Carlos Ruiz Zafón – vertaald door Nelleke Geel – Signatuur – 543 blz.

Wauw! Waarom heb ik deze auteur niet eerder ontdekt? Dit is deel 1 over ‘Het Kerkhof der Vergeten Boeken’. Deel 2 las ik er meteen maar achteraan en deel 3 staat op mijn lijstje om bij de bibliotheek te reserveren. Een magistrale roman…

 

 

Meer lezen

Zwarte lelies – Michel Bussi

Zwarte lelies

 

“Er woonden eens drie vrouwen in een dorp. De eerste was gemeen, de tweede was een leugenaar, en de derde dacht alleen maar aan zichzelf.


U ziet, ze waren alle drie nogal verschillend. Toch hadden ze wel iets gemeen, een geheim, in zekere zin: ze droomden er alle drie van om te vertrekken.

Maar de spelregels waren wreed – slechts één van hen kon ontsnappen. De andere twee moesten sterven. Zo was het nu eenmaal.”

 In Giverny, een klein dorpje in Normandië en de bakermat van Claude Monet en het impressionisme, wordt een moord gepleegd. Wat hebben die drie vrouwen, van zulke verschillende leeftijden, daarmee te maken? Voor wie is het de gelegenheid om te ontsnappen?

Kort geleden sprak ik iemand die zei: “Thrillers lees ik niet. Als je er eentje gelezen hebt, heb je ze allemaal gelezen.” Dat is naar mijn mening te kort door de bocht, maar ik snapte de intentie van deze opmerking wel. Het is voor een thrillerauteur moeilijk om met een echt origineel verhaal te komen. Michel Bussi is het gelukt. En hoe! Meer lezen

De kleine Roemeense die nooit glimlachte – Lola Lafon

De kleine Roemeense die nooit glimlachte

“Wie een woord zoekt om een aanblik te beschrijven die zo mooi is dat er geen woorden voor zijn, kan voortaan ‘nadiaal’ gebruiken.”

 Nadia is 14 jaar wanneer zij als turnster de wereld verovert. De mensheid is in de ban van dit kleine, soepele, Roemeense elfje. Dankzij Nadia wordt Roemenië op de kaart gezet. Het Roemenië van Ceausescu. Het land waarin de turnmeisjes opgeleid worden tot turnmachines. Maar tegen welke prijs?

 In het ‘Woord vooraf’ verantwoordt Lola Lafon zich voor wat zij heeft geschreven. Het is het verhaal van Nadia Comăneci, de turnster die vijf gouden medailles won op de Olympische Spelen en de eerste ter wereld die een 10 scoorde op een Olympische wedstrijd. De waargebeurde feiten worden echter aangevuld met fictie.

Meer lezen

Leesbelevingen augustus 2015

Deze boeken las ik augustus, maar recenseerde ik niet uitgebreid:

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdweenDe 100-jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson –  Signatuur – 360 blz.

Een boek waar ik al veel over gelezen had, maar nog nooit zelf aan begonnen was. Dus dat werd hoog tijd… Maar helaas…ik vond het vooral erg flauw…

 

 

 

 

 

Meer lezen

Al dat andere – Marta Rojals

Al dat andereAnna en Manel (Nel) hebben hun zaakjes op orde. Allebei een carrière waar ze goed van kunnen leven. Tot de crisis toeslaat en Nel zijn baan verliest. Niet alleen hun financiële zekerheid wankelt, maar hun hele leven komt op losse schroeven te staan. Hun kinderwens wordt op de lange baan geschoven en Anna begint te twijfelen aan alles wat vertrouwd was. Ze stort zich in een affaire met een veel jongere man, op zoek naar zekerheden en op zoek naar zichzelf.

 “Elk geheim dat geheim blijft heeft een ander geheim nodig dat het neutraliseert, en als dat niet gebeurt, volgen de explosie, de slachtoffers, de pijn.”

Soms wordt je spontaan verliefd op een cover van een boek. Dat gebeurde bij mij toen ik ‘Al dat andere’ onder ogen kreeg. Wauw, wat een mooi beeld!

Meer lezen

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest – Joachim Meyerhoff

Wanneer wordt het eindelijkJoachim groeit op in een gezin met drie jongens. Hij is de jongste. Zijn vader is directeur van een psychiatrische kliniek en hun huis staat op het terrein van die kliniek. Elke avond valt Joachim in slaap bij het geroep en gekrijs van de patiënten. Hoe is het voor een kind om op te groeien in zo’n omgeving? En terugkijkend…was die jeugd gelukkig? Of blijkt een en ander toch een tikkeltje anders te liggen dan het leek? Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest….

 ‘Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest’…. Een titel van heb ik jou daar. Niets kort en bondig, maar wel volledig en schrijnend.
Het is deze week Boekenweek. Het thema is ‘waanzin’. Zie hier het boek dat daar perfect bij past!

Meer lezen

error: Content is protected !!