De dag dat ik doodging – Tania Bongers

 

De dag dat ik doodging

“ ‘Ik wil dit kindje niet kwijtraken. Ik ga nog liever dood.’
….
‘Denk je niet dat ik er alles voor overheb om hier te mogen blijven, om hem op te voeden?’
Even zeggen we niets. Omdat we weten dat ik het onmogelijke wil. Het is een droom, een fantasie.”

Tania en Antonie zijn een jong stel en leven een snel leven. Werk, carrière, vrienden, hun leven is vol maar gelukkig. Maar dan komt de dag dat ze besluiten dat een kindje welkom zou zijn. Al snel blijkt Tania zwanger en deinen ze op een grote roze wolk. Tot op de dag dat Tania voor een echo mag komen. Wat zo mooi had moeten zijn, even kijken naar dat friemeltje in je buik, verandert in een nachtmerrie. Tania blijkt een grote tumor te hebben bij haar baarmoeder.
Een tijd van grote spanning en onzekerheid volgt. Wat zijn de perspectieven, is er hoop op genezing? De artsen willen zo snel mogelijk ingrijpen om het leven van Tania te redden. Dat betekent de zwangerschap afbreken en opereren. Maar Tania komt in verzet en vecht als een tijgerin voor het leven van haar ongeboren kindje… Maar haar eigen leven dan?

Meer lezen

Leesbeleving december 2014 II

Vandaag het tweede deel waarin kort de boeken besproken worden die ik wel las, maar niet recenseerde.

Het meisje uit Buenos AiresHet meisje uit Buenos Aires – Tomas Ross – De Bezige Bij – 366 blz.

Leuke thriller met duidelijke link naar de werkelijkheid. Wel erg gechargeerd en er wordt toch tamelijk gemakkelijk gemoord. Maar wel leuk om te lezen. Of zoals Maxima zelf zei: ‘Het is een mening…’

 

 

 

 

 

 

De stilte van de helDe stilte van de hel – Cody McFadyen – A.W. Bruna – 375 blz.

Deel 1 in de serie over Smoky Barrett, FBI-agente. Mijn eerste kennismaking met deze schrijver. En meteen een goede! ‘De stilte van de hel’ is een harde, spannende thriller. Je kruipt in de wereld van de FBI op zoek naar een psychopatische seriemoordenaar. Luguber en gedetailleerd, dus niet iedereen zal dit kunnen waarderen. Maar spannend is het zeker!

 

 

 

 

 

de onderkant van sneeuwDe onderkant van sneeuw – Ilse Ruijters – Mistral – 303 blz.

Wauw, wat een debuut! Het boek kreeg al veel lovende recensies, iets wat mij altijd een beetje sceptisch maakt. Het komt nogal eens voor dat ik een heel andere mening heb dan de massa. Het boek moest mij dus echt overtuigen en dat deed het met verve.
De schrijfstijl deed me erg denken aan Esther Verhoef. Ruijters weet de lezer heel goed aan het denken te zetten over ‘wat als dit mij overkomt’…
De laatste bladzijde is heerlijk! Ik houd ervan als een schrijver zo durft te eindigen.

 

 

 

voorbedachtVoorbedacht – Loes den Hollander – Karakter – 384 blz.

Loes den Hollander heeft al vele titels op haar naam staan. De cover van haar nieuwste boek belooft veel goeds. Ik vind hem prachtig! Ook bij dit boek was er enige vorm van scepsis aanwezig. Helaas heeft het verhaal mij in dit geval niet weten te overtuigen. Het is zeker vlot geschreven en leest gemakkelijk weg. Het schortte wat mij betreft behoorlijk aan geloofwaardigheid. Een leuk verhaal om te lezen, maar heel enthousiast werd ik er niet van.

 

 

 

 

stilzwijgenStilzwijgen – Anita Terpstra – Cargo – 79 blz.

Een leuk verhaal om in een verloren uurtje in één ruk uit te lezen. Wat mij betreft mogen thrillers minstens 200 blz. hebben, maar het verhaal op zich is goed.

 

 

 

Galgenveld – Isa Maron

galgenveldKyra is 19 jaar en eindexamenkandidaat voor het VWO. Vier jaar geleden raakte haar zus Sarina vermist, een gebeurtenis die nog dagelijks invloed heeft op Kyra’s leven. Ze is geobsedeerd door moorden en wil daarom later bij de politie gaan werken. Als haar broer een lijk vindt, is ze er dan ook als de kippen bij om haar eigen onderzoek naar de toedracht te starten.
Het officiële onderzoek wordt geleid door Maud. Wie en wat zit er achter deze eigenaardige moord? Wat wil de moordenaar zeggen met deze publieke terechtstelling? Maud heeft veel vragen en weinig antwoorden. En dan loopt er ook nog een eigenwijze puber in de weg…

Er is al veel geschreven over ‘Galgenveld’ van Isa Maron. Ik las uiteenlopende reacties. De meeste kritische opmerkingen gingen over het feit dat het verhaal niet geloofwaardig zou zijn. Het personage van Kyra lag ook onder vuur. Tijdens het eerste deel van het boek was ik geneigd mee te gaan met de kritische noten. Maar daar kwam verandering in…

Meer lezen

Zomerlezen deel I

Afgelopen twee weken vertoefden wij in de Franse Jura. Mijn aantekenboekje liet ik expres thuis, het was hoog tijd om weer eens ontspannen te genieten van mooie boeken, zonder er meteen diep bij na hoeven te denken hoe ik mijn mening zou gaan verwoorden. Ik heb maar liefst 13 boeken kunnen lezen daar in ons chaletje tijdens de regenbuien die drie dagen duurden, of heerlijk lui in een strandstoel langs het zwembad terwijl de jongens zich in het water vermaakten. Ik kan dus een mooi aantal boeken van mijn ‘nog-te-lezen-lijstje’ afvinken. Het was veelal lekker gemakkelijke vakantielectuur, maar er zaten ook wel een aantal zwaardere gevallen tussen.

Omdat ik niet van elk boek een uitgebreide recensie schrijf, maar al die boeken ook niet zo maar voorbij wilde laten gaan, laat ik jullie in een aantal blogs zien wat ik zoal las en wat ik ervan vond. Mijn korte en bondige mening dus (kan ik dat???;-)).

O ja, en passant (om in de Franse sferen te blijven) haalde ik ook mijn Goodreads Challenge van dit jaar (100 boeken). Was dus niet echt een challenge als ik het in juli al af kan ronden. Ik had begin dit jaar echt totaal geen idee hoeveel boeken ik in een jaar tijd nu eigenlijk lees. Volgend jaar moet ik dus of minder lezen of de challenge scherper instellen… en niet op vakantie…;-)

 

 

Het GerechtHet gerecht – Inge Ipenburg – De Kern – 320 blz.

Dit boek is het debuut van BN-er Inge Ipenburg en zoals gewoonlijk als er zo’n boek uitkomt, was ik sceptisch. Al die bekende Nederlanders die ook zo nodig een boek moeten schrijven, kunnen ze niet beter bij hun leest blijven? Maar… wat mij betreft blijft Ipenburg zich bezig houden buiten haar oorspronkelijke leest, want ‘Het gerecht’ beviel mij erg goed.

Een leuk verhaal, herkenbare setting, spannend en ook nog eens geloofwaardig. Wat wil je nog meer? Gewoon een goed debuut, dat (om in de terminologie te blijven…) naar meer smaakt!

 

 

 

 

 

AfgesnedenAfgesneden – Sebastian Fitzek – vertaald door Sander Hoving – Mistral – 396 blz.

Eerder las ik ‘De ogenverzamelaar’ en ‘Wijd open’ van deze schrijver en was razend enthousiast over deze boeken. Ik had dan ook hoge verwachtingen toen ik in ‘Afgesneden’ begon. Het boek voldeed ook ten dele aan deze verwachtingen. Fitzek is nu eenmaal een zeer goede schrijver, dus dat was ook nu dik in orde. Toch vond ik dit laatste boek minder goed dan eerder genoemde boeken. Het leek af en toe of Fitzek bleef hangen in de gruwelijkheden. Alsof het boek beter wordt als er telkens maar weer een portie gruwel over de lezer uitgestort wordt.

Dat wil niet zeggen dat ik ‘Afgesneden’ een slecht of zelfs maar matig boek vind, absoluut niet zelfs. Het is spannend, goed geschreven en origineel. Met een klein beetje minder expliciete gruwelijkheden was die 5e ster dik verdiend.

 

 

 

Vraag niet waaromVraag niet waarom – Simone van der Vlugt – Anthos – 293 blz.

Deze schrijfster staat meestal toch garant voor een paar uur leesplezier. Haar nieuwste boek is het derde deel in de serie over Lois Elzinga. De lezer kent de rechercheur en haar sociale omgeving dus al en dat geeft dit boek een leuk pluspunt. Behalve het verhaal op zich wil je namelijk ook weten hoe het deze sympathieke politievrouw persoonlijk vergaat.

Maar ook het verhaal is zeer zeker de moeite waard. Het gevaar van een serie vind ik altijd dat het concept of de persoon op een gegeven moment uitgemolken is. In dit geval is dat duidelijk niet het geval. Het verhaal blijft boeien, het is spannend en aan het einde komt er nog een verrassende wending. En zoals we gewend zijn van Simone van der Vlugt, leest het heerlijk vlot weg.

 

 

 

De CampusDe campus – Nathalie Pagie –  De Boekerij – 256 blz.

Een poosje geleden las ik het debuut van Nathalie Pagie, ‘De toneelclub’. De schrijfster bewijst met dat boek zeker dat zij kan schrijven. Het verhaal leest zeer prettig, maar was naar mijn mening niet geloofwaardig. In die zin heeft Pagie zeker de stijgende lijn te pakken! ‘De campus’ is zeker ook weer zeer leesbaar geschreven, lekker spannend en dit keer ook een stuk geloofwaardiger. Al met al een lekker vakantieboek!

 

error: Content is protected !!