Sluit mijn ogen – Sophie McKenzie

sluit-mijn-ogenZe zeiden dat haar dochter dood was, maar dat bleek een leugen…  

Acht jaar geleden verloor Geniver Loxley haar dochter Beth tijdens de geboorte. Sinds die dag worstelt Gen met haar eigen leven. Terwijl haar echtgenoot Art hun leven probeert voort te zetten en aan zijn carriere en inkomsten werkt, kan zij Beth nog steeds niet loslaten. Totdat op een dag alles verandert…
Een onbekende vrouw staat op hun stoep en beweert dat Beth nog in leven is. Dat is krankzinning. Waarom zou iemand dat verzinnen? Maar het zaadje voor hoop is geplant bij Gen. Ondanks de waarschuwingen van haar echtgenoot en vrienden en hun bezorgdheid voor haar welzijn, gaat Gen op zoek. Ze kan haar ogen niet meer voor de waarheid sluiten. Totdat haar hoop in angst en paniek omslaat. Wie kan ze nog vertrouwen? Waarom ontmoedigt Art haar de dood van hun dochter te onderzoeken? Om haar, zoals hij zegt, voor nog meer pijn te behoeden? Of is er meer aan de hand?

 

Ik deed mee aan de winactie van A.W. Bruna van dit boek en kreeg inderdaad een vooruitleesexemplaar. Bedankt daarvoor! Ik was nieuwsgierig naar het boek omdat het gaat over het verlies van een kindje en een zoektocht. Dat sprak mij aan, omdat wij zelf ook ons eerste kindje verloren zijn. Het lijkt mij onvoorstelbaar en niet te bevatten als je na acht jaar te horen krijgt dat je kind nog leeft. De cover en titel spraken mij aan, er zit een bepaalde spanning in beeld en tekst die je ook verwacht na het lezen van de flaptekst.

De ik-persoon is Geniver, oftewel Gen. Het verhaal wordt vanuit haar perspectief verteld. Dit maakt dat beweegredenen en gedachten van andere personen voor de lezer verborgen blijven. Dit geeft een bepaalde spanning omdat je niet weet of de acties en gedachten van Gen ook wel op gerechtvaardigd zijn. Het verhaal wordt afgewisseld met korte stukjes van een ik-persoon, waarvan tot het einde onduidelijk is wie het is. Deze ik-persoon wordt gepest en zijn of haar moeder probeert hem of haar een les bij te brengen.

“Ik realiseerde me dat ze bedoelde dat ik moest leren om slim te vechten, zoals wanneer iemand je pijn doet jij hen nog meer pijn kon doen.”

 Het verhaal begint met Art en Gen die in een IVF-kliniek zijn. Na de zwangerschap en geboorte van hun eerste kindje Beth, overleden in Gen’s buik, lukt het niet meer om zwanger te worden. Art dringt aan op behandelingen, Gen staat er niet achter. Zij kan Beth niet loslaten en wil geen “vervangend” kindje. Op een dag staat er een onbekende vrouw voor de deur die vertelt dat het kind van Gen en Art nog leeft. En nog gekker, ze zegt dat Art daar van weet. Hier begint de zoektocht van Gen.

“Ik wil het onmogelijke geloven. Ik wil geloven dat Beth ergens is en dat ze wacht tot ik haar vind.”

Er groeit een wantrouwen tegen Art, maar ook tegen haar vriendin Hen. En dan is er ook nog eens een leerling van Gen die vreemd doet. Op een feest verschijnt ineens Lorcan ten tonele, een vroegere vriend van Art. Niemand schijnt blij te zijn met zijn komst, maar tussen Gen en Lorcan klikt het. Gen neemt Lorcan in vertrouwen en samen gaan ze op zoek naar de waarheid. Maar is Lorcan te vertrouwen? En hoe zit het met Art en Hen? En is Gen zelf wel veilig?

Het boek leest gemakkelijk. Het gevoel van Gen in het begin van het boek vond ik zeer herkenbaar. Vooral de beschrijving van hoe je je moeder kunt voelen zonder een kindje te hebben, vond ik zeer treffend. En ook hoe de omgeving daarmee omgaat en het niet kan snappen. Heftig! Toch vond ik hier het verhaal af en toe te lang blijven hangen. Later veranderde dat en kwam er meer vaart in het verhaal. De spanning werd goed opgebouwd. Hoewel ik ver voor het einde al wist wie en wat, bleef het hoe en waarom tot het laatst spannend. De allerlaatste pagina vond ik ijzersterk.

Conclusie: een goed geschreven verhaal over een heftig onderwerp met een lekkere spanning en een ijzersterk einde waarna het hele verhaal weer in een ander perspectief geplaatst wordt.

Titel: Sluit mijn ogen | Auteur: Sophie McKenzie | Vertaling: Jolanda te Lindert | Uitgever: A.W. Bruna | ISBN: 9789400502536 | Blz.: 341

 

Eén gedachte over “Sluit mijn ogen – Sophie McKenzie

  • 3 maart 2014 om 16:26
    Permalink

    Mooie recensie! Dit lijkt mij ook een mooi boek (volgens mij zeg ik dat elke keer haha?). Ik voeg hem toe aan mijn lijstje.

    Ik kan mij voorstellen dat door hetgeen jullie is overkomen (wat afschuwelijk) je dit boek wilde lezen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!