Schaduwkinderen – Linda Jansma

Twintig jaar geleden werd de vader van de 12-jarige Jules vermoord. Haar broer werd veroordeeld, haar moeder bracht haar bij een oom en tante en verdween. Herinneringen heeft Jules niet aan die verschrikkelijke nacht, maar de gebeurtenissen trekken een flinke wissel op haar leven. Want wat is er eigenlijk precies gebeurd? En is Jules’ geloof in de onschuld van haar broer wel terecht?

Inmiddels is Jules werkzaam als officier van justitie. Ze krijgt te maken met een bomaanslag, waarbij duidelijk wordt dat het niet bij deze ene keer zal blijven. Samen met de politie zet Jules alles op alles Nederland te behoeden voor deze terreur.

Regelmatige lezers van deze blog weten dat ik fan ben van Linda Jansma. Haar boeken zijn stuk voor stuk goed. Het ene verhaal sprak mij meer aan dan het andere, maar Jansma behoort voor mij duidelijk bij de top van Nederlands thrillertalent. Een poosje geleden verscheen haar nieuwste boek, ‘Schaduwkinderen’. Een bijzonder exemplaar dit keer, want het is het eerste deel uit een trilogie rondom officier van justitie Jules Declerck.

In ‘Schaduwkinderen’ maken we kennis met Jules, haar collega’s van de politie en de luizen in haar pels van de media. Jansma is erin geslaagd om van Jules een persoonlijkheid te maken. Een mens die je zomaar op straat tegen zou kunnen komen, die naast je woont, die je tegenkomt op de verjaardag van je neef. Stukje bij beetje wordt haar verleden uit de doeken gedaan. Geboren in België, opgegroeid bij haar ouders en oudere broer. Na de dood van haar vader kwam Jules in Friesland terecht, waar ze de rest van haar jeugd doorbracht bij haar oom en tante.
Deze flashbacks onderbreken regelmatig het verhaal dat speelt in het heden. Sommige hoofdstukken worden aangevuld met het verhaal van Ismail, een jonge vluchteling uit Syrië. Deze constructie geeft de lezer een totaalbeeld, maar brengt ook een stuk spanning in het verhaal.

“Maar het onverwachte zou altijd leiden tot paniek, wanorde en ontwrichting. Al was je elke minuut, dag en nacht, op je hoede.”

Met die spanning zit het overigens wel goed. Jansma weet die zo goed op te bouwen, dat je het boek het liefst in één ruk uit wil lezen. Vooral de plot zit weer erg goed in elkaar, met volop spanning. De auteur schuwt hierbij geen ‘onsympathieke’ scenes, wat de geloofwaardigheid van het verhaal zeer zeker ten goede komt.

Dat brengt mij op het grootste pluspunt van ‘Schaduwkinderen’. Het verhaal is geloofwaardig en helaas maar al te actueel. We kennen allemaal de aanslagen in Frankrijk en Duitsland. Gelukkig is Nederland tot nu toe niet getroffen door deze terreur, maar het zal iedereen duidelijk zijn dat dat zomaar zou kunnen veranderen. ‘Schaduwkinderen’ schetst een scenario dat ineens werkelijkheid kan zijn.
Dat het daarbij een zeer prettig leesbaar verhaal is met een cliffhanger die je meteen naar meer doet verlangen, is een mooie bijkomstigheid. Wat mij betreft, en ik geloofde eigenlijk niet dat het kon, heeft Linda Jansma zichzelf met ‘Schaduwkinderen’ ruim overtroffen.

“Er was niemand die hem miste, niemand die het kon schelen dat ze in het niets verdwenen, als schaduwen die oplosten bij het ondergaan van de zon.”

Conclusie:  een boek dat door zijn geloofwaardigheid en actualiteit nog enger wordt, dat lezers duidelijk maakt dat er eigenlijk niet aan terreur te ontsnappen is.

Titel: Schaduwkinderen | Auteur: Linda Jansma | Uitgever: De Crime Compagnie | ISBN: 97899461092700 | Blz.: 352

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!