Rusteloze benen – Claudia Biegel

Rusteloze benenRosalie leidt een rustig leven met haar man Wim en puberzoon Patrick. Zij zet zich als vrijwilliger in voor de plaatselijke asielzoekers. Wanneer een van de vluchtelingen, Joseph, uitgeprocedeerd is en uitgezet dreigt te worden, neemt Rosalie een verstrekkende beslissing. Tegen de wil van Wim in, neemt zij Joseph in huis. Het rustige leventje, dat onder de oppervlakte echter al scheuren vertoonde, dreigt nu helemaal uit elkaar te vallen. Het verleden, dat zij altijd redelijk succesvol weggedrukt heeft, haalt Rosalie in. Het leven bij ‘omie’,  omdat haar moeder niet voor haar kan zorgen, de dood van omie en vlak daarop van haar geliefde hond, de zorg voor haar moeder die daardoor op veel te jonge leeftijd op haar schouders terecht komt, het leek er allemaal niet meer toe te doen. Niets is echter minder waar…

 “Oude wonden, ze willen maar niet genezen. Niet definitief tenminste.”

‘Rusteloze benen’. Met mijn achtergrond als fysiotherapeut geen onbekende term. Het is een aandoening (restless legs) waarbij je zo’n vervelend gevoel in je onderbenen krijgt, dat je je benen moet bewegen om het kwijt te raken. Toen ik op de flaptekst las dat het verhaal gaat over een KOPP kind (kind van ouders met psychiatrische problemen), werd ik nieuwsgierig naar de link tussen titel en verhaal. Terloops wordt genoemd dat Rosalie inderdaad aan het restless legs syndroom lijdt, maar veel belangrijker is naar mijn idee dat dit syndroom als metafoor gebruikt wordt voor iets veel diepers.

Een KOPP kind…ik had er nog nooit van gehoord. Het verhaal van Rosalie maakte indruk op mij. Haar jeugd was bepaald niet doorsnee, met een moeder in een inrichting en vader onbekend. Gelukkig is daar omie, die zo belangrijk voor Rosalie is. Op haar 17e rust de zorg voor haar moeder echter compleet op Rosalie’s schouders. Ik vond dat heftig om te lezen, dat gun je geen enkele jonge meid. Toch slaagt Rosalie erin het verleden achter zich te laten en een normaal leven op te bouwen met haar man en kind. En tja, dat het dan een beetje mis gaat bij stressvolle gebeurtenissen als de geboorte van een kind, dat kan niemand haar kwalijk nemen. Eigenlijk viel het ook allemaal wel mee, denkt Rosalie zelf. Dat haar man en zoon daar anders over denken, heeft zij totaal niet in de gaten.
Toen ik van te voren nadacht over het thema, was mij wel duidelijk dat zo’n jeugd niet zonder gevolgen kan blijven. Wat mij bij het lezen het meest raakte en verraste, was dat Rosalie zelf niets in de gaten lijkt te hebben.

“Haar postnatale depressie. Zo luidde althans de diagnose. Ze gelooft er nog steeds niets van. Medicalisering van de eerste orde. Zelf noemt ze het dan ook consequent oververmoeidheid. Of Pfeiffer, ook heel plausibel, zelfs al werd er niets gevonden in haar bloed. Maar wat zegt dat? Tenslotte hebben testen de waarheid niet in pacht.”

‘Rusteloze benen’ is geschreven in een zeer vlotte, gemakkelijk leesbare stijl. De dialogen komen natuurlijk over. Het verhaal wordt afgewisseld met dagboekfragmenten van Rosalie. Ik vind dat zeker meerwaarde hebben voor het geheel, omdat je als lezer ontdekt wat er in haar hoofd omgaat. Juist doordat je ook het verhaal kent, ontdek je de discrepanties en de verwrongenheid.
Ik las ergens het commentaar dat Claudia Biegel een oppervlakkig, chicklit-achtig verhaal schreef. Het tegendeel is waar wat mij betreft. Juist doordat het uit oogpunt van Rosalie geschreven is, en het dus oppervlakkig lijkt, Rosalie praat immers recht wat krom is, wordt het des te duidelijker wat KOPP is en wat de gevolgen kunnen zijn. Het is aan de lezer om die diepere laag te ontdekken en af te pellen. Lukt je dat niet, dan lees je inderdaad een snel, gemakkelijk verhaal zonder diepgang. Maar er is nog zoveel meer…

 “Op de een of andere manier heeft ze de gave om nare dingen te vergeten. Alsof haar brein automatisch filtert wat ze wel en wat ze niet wil onthouden. Een zegening.”

Conclusie: verhaal over KOPP, op een chicklit-achtige manier geschreven, maar met een verborgen diepere laag die indruk maakt.

Titel: Rusteloze benen | Auteur: Claudia Biegel | Uitgever: Aerial | ISBN: 978940260308 | Blz.: 240

2 gedachten over “Rusteloze benen – Claudia Biegel

  • 14 april 2015 om 09:17
    Permalink

    Ik vond ook niet dat het oppervlakkig geschreven was, juist een ontzettend goed boek.

    Beantwoorden
    • 14 april 2015 om 11:45
      Permalink

      Inderdaad Renee! Even door het bovenste laagje heenkijken en je ziet de kern van het verhaal.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!