Nobody – Marelle Boersma

Nobody

Vivian maakt zich zorgen over een van haar leerlingen in 5 HAVO. De 17-jarige Lynn is afwezig en stil tijdens de lessen en lijkt zich meer en meer terug te trekken. Vivian vermoedt dat het meisje seksueel wordt misbruikt. Maar omdat de vader van Lynn wethouder is, zal ze omzichtig te werk moeten gaan. Dan wordt er een jongen vermist en blijkt Lynn hem te kennen. Waarom blijft ze zwijgen? Is Lynn de sleutel tot een veel groter probleem?

Vrijwel alle boeken van deze schrijfster heb ik zeer gewaardeerd. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen toen ik aan “Nobody” begon.

Vivian is lerares en vertrouwenspersoon op een middelbare school. Een van haar leerlingen is Lynn, een meisje dat opvalt door haar gedrag. Vivian voelt dat er iets met haar aan de hand is, maar wat? Een gesprek met haar ouders leidt tot niets en ook van Lynn zelf wordt Vivian niets wijzer. Is er incest in het spel? Vivians baas Edo, directeur van de school en tevens haar geheime minnaar, ontmoedigt Vivian om verder te zoeken. Hij wijt het gedrag van Lynn aan de puberteit. Maar Vivian geeft desondanks niet op en wint langzaam maar zeker het vertrouwen van Lynn. Maar dan verdwijnt er een jongen en Lynn zegt hem te kennen…

“ ‘Nee, ik ben het. Ik ben slecht.’ Als een terloopse opmerking. Het gebrek aan emotie zorgt ervoor dat haar opmerking nog dieper binnenkomt. ‘Wie zegt dat?’ ‘Mijn vader.’ Ze wacht even en zegt dan: ‘En mijn moeder ook.’”

In een tweede verhaallijn maken we kennis met makelaar Meidam. Hij verloor zijn vrouw en dochter en kan dit niet verwerken. Dit verandert als hij lid wordt van een elitaire club mensen, die tot doel heeft  “een nieuwe samenleving creëren”. Eindelijk kan hij zijn pijn achter zich laten en leert hij weer genieten. Maar welke prijs moet hij hiervoor betalen? Wat is de link tussen Lynn en de vermiste jongen? En is Vivian haar leven nog zeker nu ze zich met Lynns leven bemoeit?

“Dit meisje doet me iets. Ze ziet er zo kwetsbaar uit, en tegelijkertijd lijkt ze onwaarschijnlijk sterk.”

Het eerste dat mij opviel toen ik begon met lezen, was de overeenkomst met “Doelwit” van Linda Jansma. Beide boeken gaan over een vertrouwenspersoon op school die in contact komt met een leerling met grote problemen. Gelukkig ebt dit gevoel na een paar hoofdstukken weg. Toch komt er daarna al snel een andere boektitel bij me omhoog. Ik ga die titel nu niet noemen, want dan geef ik te veel van het verhaal weg. Maar hoewel het op zichzelf staande verhalen zijn, zou “Nobody” een perfect vervolg kunnen zijn op dat andere boek.*

Over de stijl en opbouw kan ik kort zijn. Zoals ik gewend ben van de boeken van Boersma, is ook dit boek weer een echte “weglezer”. De schrijfster trekt de lezer het verhaal in en laat hem niet meer los tot op de laatste pagina. En in dit geval bleef ze mij zelfs daarna nog even stevig vasthouden…
Vivian is de ik-persoon in het verhaal, maar dit perspectief wordt afgewisseld met hoofdstukken die vanuit Meidam geschreven zijn. Zo leert de lezer langzamerhand de organisatie Elit kennen, terwijl Vivian daar nog volledig onwetend over is. Daarnaast worden sommige hoofdstukken afgesloten met een klein stukje tekst uit oogpunt van een slachtoffer. Juist deze stukjes deden mij huiveren. Wat een wanhoop, pijn en onmacht spreekt er uit die stukjes! Desolaat is een woord dat bij me opkomt.  Totale verlatenheid. Het bezorgde me regelmatig kippenvel en een brok in mijn keel.

De titel vind ik zeer knap gekozen. Eén kort woord, met twee toepassingen in het verhaal. Eigenlijk is de titel de kortste (en misschien wel beste) samenvatting die je van dit boek kunt geven. Een titel die je in het licht van het verhaal de rillingen bezorgt.

“De stem blijft herhalen wie ik ben. Ik ben Niemand. Ik hoor nergens bij.”

Door het hele boek heen voel je de spanning. Doordat het verhaal mij zo deed denken aan dat andere boek, voelde ik wel waar het heen zou gaan. En toch moest en zou ik het boek in een ruk uit lezen. In de plot komt de spanning tot een climax, met zoals gewoonlijk nog wat onverwachte wendingen.

Is het verhaal geloofwaardig? Ik las her en der in beoordelingen dat dit het grootste punt van kritiek is op dit boek. Ik vind het verhaal echter bizar en ongelooflijk, maar wel geloofwaardig. Je zou willen dat dit fictie was. Helaas zingen er al jaren hardnekkige geruchten rond over precies dat wat in dit boek beschreven is. Inderdaad bizar en ongelooflijk, maar blijkens het verhaal van “de echte Lynn” blijft het helaas niet bij geruchten.

Conclusie: bizar en ongelooflijk, maar helaas wel geloofwaardig. Een verhaal dat je de rillingen over je rug bezorgt.

* Mocht je nieuwsgierig zijn welk boek ik bedoel, stuur me dan even een berichtje. Je mag ook zelf raden…

Titel: Nobody | Auteur: Marelle Boersma | Uitgever: de Crime Compagnie | ISBN: 9789461091185 | Blz.: 320

 

3 gedachten over “Nobody – Marelle Boersma

  • 9 mei 2014 om 08:08
    Permalink

    Mooie recensie Monique! Ik begin zondag in Nobody, heb er zin in, vooral na het lezen van jouw recensie.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!