Liever geen applaus voor ik leef – Sander van Leeuwen

In deze recensie lijken spoilers te zitten, maar de eerste zin van het boek is “Ze is dood en ik lach.” De afloop is eigenlijk dus meteen duidelijk. Toch zit er een onverwachte wending in die ik hier lekker niet ga verklappen…;-) 

Liever geen applaus voor ik leefThomas heeft zijn studie psychologie afgerond, maar het lukt hem niet om een baan te vinden. Als noodoplossing maakt hij in de avonduren basisscholen schoon. Overdag doet hij niet veel anders dan in bed liggen en lezen of televisie kijken. Ook zijn relatie met Eva is niet heel spetterend te noemen. Ze lijken alleen maar bij elkaar te blijven uit gewoonte en omdat het alleen zijn hen bang maakt.
Plotseling krijgt Thomas echter een brief die langzamerhand zijn leven overhoop haalt. Anna uit Schotland schrijft hem over haar leven en haar problemen. Thomas schrijft terug en er ontstaat een persoonlijke briefwisseling. De brieven van Anna worden steeds somberder van toon en komen dan helemaal niet meer. Thomas neemt een verstrekkend besluit…

 ‘Liever geen applaus voor ik leef’ is het debuut van Sander van Leeuwen. Wat mij betreft is het een debuut dat smaakt naar meer.
Sander van Leeuwen heeft een zeer prettig leesbare schrijfstijl. Korte zinnen en natuurlijk overkomende dialogen maken het een mooi geheel.

Het verhaal wordt verteld vanuit ik-persoon Thomas. Hierdoor wordt je als lezer automatisch meegetrokken in zijn leven en dan met name in zijn neerslachtigheid. De gevoelens van ‘er niet toe doen’ en ‘niet belangrijk zijn’ worden goed duidelijk gemaakt. Dit maakt van Thomas een soort van antiheld, want eigenlijk wil niemand leven zoals Thomas dat doet. Het wekt enerzijds medelijden op, terwijl ik anderzijds regelmatig de kriebels voelde om Thomas een schop onder zijn kont te geven om hem nu eindelijk eens een keer op gang te laten komen.

 “Mijn leven wordt bepaald door anderen.”

Er zit zeker ook enige spanning in het verhaal. Je wilt weten hoe het nu zit met die geheimzinnige Anna, wat de reden is dat zij die brieven aan Thomas stuurt. Een onverwachte wending geeft nog een stukje extra spanning aan het verhaal. Tegelijkertijd is het ook een verhaal dat ontroert. Thomas, die ooit zijn beste vriend verloor door zelfmoord, wil koste wat het kost dit Schotse meisje redden. Hij wil niet dezelfde fouten maken als in het verleden. De zelfmoord van zijn vriend is als een groot pijnlijk litteken in zijn leven. Dat maakt zijn gedrag in deze situatie met Anna geloofwaardig en logisch.

De cover vind ik prachtig. Een mooi, ietwat retro aandoend beeld van een jong meisje. Tot ik het boek bijna uit had. Thomas weigert naar een foto van Anna te kijken, omdat hij zijn eigen beeld van haar in gedachten wil houden. En ineens paste de cover wat mij betreft niet meer bij het verhaal.

‘Geen applaus voor ik leef’ geeft een prachtig portret van een jonge man in deze tijd. Goede opleiding, maar komt niet aan de bak. Vast in een relatie die niet werkt. Op een mooie manier beschrijft Sander van Leeuwen de ontwikkeling die Thomas, met de brieven van Anna als katalysator, meemaakt op weg naar het volgen van zijn hart.

Ze is dood maar ik lach. …. Ik was op zoek geweest naar Anna. Maar Anna was dood. Ik kende haar niet eens, niet echt althans. En toch bestond ik pas toen haar verhaal een einde had gekregen.”

Conclusie:  Een sterk debuut over de ontwikkeling van een depressieve, werkloze jonge man, die door een onbekende briefschrijfster zijn eigenheid ontdekt.

Titel: Liever geen applaus voor ik leef | Auteur: Sander van Leeuwen | Uitgeverij: Meulenhoff | ISBN: 9789029090421 | Blz.: 256

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!