Het zwart en het zilver – Paolo Giordano

Opmaak 1Signora A. komt in huis bij een jong stel wanneer Nora, zwanger van haar eerste kind, het bed moet houden. Na de geboorte van Emanuele blijft zij in het huishouden als nanny. Maar ze is zoveel meer… Pas als zij overlijdt, wordt haar plaats in het gezin pijnlijk duidelijk.

“Op de lange duur heeft elke liefde iemand nodig die haar ziet en erkent, haar op waarde schat, anders riskeert ze te worden aangezien voor een misverstand.”

Paolo Giordano werd met zijn debuut ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ in één klap bekend bij het grote publiek. Zelf ken ik dat boek niet, maar het maakte mij wel nieuwsgierig naar dit nieuwe boek van zijn hand. Schrijven kan deze auteur namelijk, als zijn debuut op deze manier ontvangen is.

‘Het zwart en het zilver’, een titel die niet meteen duidelijk is en daardoor uitnodigt tot lezen. Tel daarbij op de mooie cover en het geringe aantal bladzijdes en dit boek zal voor velen aantrekkelijk zijn.

Het verhaal wordt verteld door een anonieme ik-persoon, een wetenschapper van ergens in de 30, echtgenoot van Nora en vader van Emanuele. Signora A. is overleden en dat brengt een stortvloed aan gevoelens en gedachten met zich mee. Het hele leven komt op de kop te staan. De hoofdpersoon vertelt over de rol van Signora A. in hun gezin. Na de geboorte van de kleine Emanuele ontpopte zij zich als nanny, maar ook als vraagbaak, vast baken in het woelige leven van een jong gezin.
‘Het zwart en het zilver’ is zo herkenbaar geschreven. Zelf zijn we eigenlijk net ‘uit de kleine kinderen’, maar de onzekerheid en chaos van het leven met kleine kinderen in combinatie met werk en alle andere zaken die de aandacht vragen, ligt nog vers in mijn geheugen.

“Een jong gezin is soms ook dit: een samentrekkende nevel van egocentrisme die op imploderen staat.”

Prachtig vertelt de hoofdpersoon wat Signora A. voor hem en zijn gezin heeft betekend.

“Signora A. was de enige echte getuige geweest van de onderneming die we dag na dag volbrachten, de enige getuige van de band die er tussen ons was, en als ze over Renato vertelde, was het alsof ze iets duidelijk wilde maken over ons, alsof ze ons iets wilde doorgeven van een relatie die onvoorwaardelijk en oprecht was geweest, zij het noodlottig en kort.”   

 Paolo Giordano gebruikt lange zinnen, maar toch is het niet moeilijk leesbaar. De zinnen zijn soepel en lijken als vanzelf te lopen. Zijn stijl is prachtig!

‘Het zwart en het zilver’ is een boek over mensen. Door de reflectie van de ik-persoon, leren we hem en Nora kennen. Maar ook Signora A. krijgt een verleden. Een boeiend spel van psychologie en reflectie. Het is een verhaal van groei en liefde, maar ook van afscheid en eenzaamheid. Een klein en intiem inkijkje in het leven van een jong gezin, met een mooie gelaagdheid. Neem een duik in de diepte van deze personen en wie weet leer je ook nog iets over jezelf…

“Ik mis de manier waarop ze ons moed gaf. De mensen zijn zo karig met moed. Ze willen alleen maar zeker weten dat jij er nog minder van hebt dan zij.”

Conclusie: prachtig verhaal over liefde en groei, over afscheid en reflectie.

Titel: Het zwart en het zilver | Auteur: Paolo Giordano | Vertaling: Mieke Geuzenbroek en Pietha de Voogd | Uitgever: De Bezige Bij | ISBN: 9789023487197 | Blz.: 160

9 gedachten over “Het zwart en het zilver – Paolo Giordano

  • 26 oktober 2015 om 10:07
    Permalink

    De Eenzaamheid van de Priemgetallen en Het Menselijk Lichaam vond ik beide heel erg mooi. De schrijfstijl van Giordano is zo beeldend en poëtisch! Ik ben dan ook super benieuwd naar Het Zwart en het Zilver 🙂

    Beantwoorden
    • 26 oktober 2015 om 14:23
      Permalink

      Snel lezen dan…;-) Zijn eerdere boeken komen bij mij op de wenslijst!

      Beantwoorden
  • 26 oktober 2015 om 17:00
    Permalink

    Ik was al een beetje nieuwsgierig naar het boek… nu nog meer! 🙂

    Beantwoorden
  • 28 oktober 2015 om 11:18
    Permalink

    Ik ben erg nieuwsgierig naar dit boek. De eenzaamheid van de priemgetallen heb ik graag gelezen.

    Beantwoorden
    • 28 oktober 2015 om 21:55
      Permalink

      Deze dan ook maar snel lezen Lize! Dan zet ik die andere op mijn wenslijstje! 😉

      Beantwoorden
  • 30 oktober 2015 om 22:54
    Permalink

    Giordano is één van mijn favoriete schrijvers en dit vind ik zijn mooiste boek 🙂

    Beantwoorden
    • 2 november 2015 om 10:38
      Permalink

      Ik moet zijn andere boeken dan maar snel een keer lezen Chantal!

      Beantwoorden
  • 26 juni 2016 om 21:26
    Permalink

    Paolo Giordano is één van mijn favoriete schrijvers en dit vind ik zijn mooiste boek.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!