Het rode huis – Mark Haddon

 

hetrodehuis

“ ‘Familie’, dat glibberige woord, een ster waarop elk dwalend schip zich richt, en iedereen vaart onder een andere hemel.”

De moeder van Angela en Richard is overleden. Gezien hun toch al niet warme relatie, zou dat kunnen betekenen dat ze elkaar nooit meer hoeven te zien. Maar Richard zoekt toenadering en nodigt Angela met haar gezin uit voor een vakantie in een groot huis op het Engelse platteland. Hoe gezellig kan dat zijn met zulke verschillende persoonlijkheden, die allemaal hun eigen rugzakje aan ellende en ervaringen meenemen… Oud zeer en nieuw zeer moet verwerkt worden en dat valt waarachtig nog lang niet altijd mee…

Mark Haddon heeft al een aantal titels op zijn naam staan, maar ik kende deze schrijver nog niet. Het was ook niet de cover van het boek dat mij op het eerste gezicht aansprak, maar wel de omschrijving van het boek. Zet een familie met oud zeer bij elkaar in een huis en het wordt gegarandeerd interessant…

“Ze hadden zich nooit broer en zus gevoeld, alleen maar twee mensen die om de paar weken een kort telefoongesprek voerden over de aanpak van de voortschrijdende aftakeling van hun moeder.”

En interessant, dat werd het. ‘Het rode huis’ is een verhaal over mensen. Mensen van verschillende leeftijden met verschillende achtergronden. Haddon blijkt een ster te zijn in het typeren en omschrijven van deze mensen. De familie ging leven, het werden echte mensen voor mij.
Angela met haar onverwerkt verdriet. Voelde zich altijd minder dan haar broer, het lievelingetje van moeder. Worstelt nog altijd met het verlies van haar kindje, nu al 18 jaar geleden. En dan haar man, Dominic, een ietwat slappe en laffe man. Hun relatie is er niet best aan toe, ze tolereren elkaar om de kinderen. Richard daarentegen lijkt alleen maar sterk en succesvol te zijn, maar is hij dat eigenlijk wel? En is zijn nieuwe vrouw Louisa het ‘vrouwtje voor de sier’ of heeft zij meer in haar mars? En dan de kinderen… drie pubers en een kleuter. Ik heb van hen genoten! Hoe raak heeft Haddon met name de pubers neer weten te zetten! Hun razende hormonen, het worstelen met en zoeken naar hun eigen identiteit… Herkenbaar voor iedereen en met humor beschreven.

Het boek is verdeeld in een aantal lange hoofdstukken, ingedeeld per dag. Het verhaal begint op vrijdag, aan het begin van de vakantie, en eindigt een week later op vrijdag. We beleven dus maar een week samen met deze familie. Dat betekent dat alle acties, handelingen etc., uitgebreid verteld worden. ‘Het rode huis’ is absoluut geen snel boek. Er gebeurt weinig, van buitenaf gezien dan, want van binnenuit borrelt het behoorlijk en wordt zelfs bijna het kookpunt bereikt.
Het is ook geen spannend verhaal, al voelde ik tijdens het lezen wel constant een soort diepere spanning. Hoe zou het aflopen met deze familie? Lukt het hen om oude wonden te laten genezen en om na al die jaren nader tot elkaar te komen? Of gaat het straks faliekant mis en vechten ze elkaar het huis uit? Het blijft lang onduidelijk welke kant het opgaat, en dat brengt echt wel een stukje spanning met zich mee.

Haddons stijl is niet heel gemakkelijk te noemen, maar zeker wel humoristisch. Bijna op het tragikomische af. Zijn vermogen tot inleven in zijn personages is uitstekend. Tussen het verhaal door maakt hij ruimte voor hersenspinsels van zijn personages en daar raakte ik af en toe de weg een beetje in kwijt, had moeite met dingen te plaatsen. Haddon maakt gebruik van korte zinnen, afgewisseld met lange, mooi opgebouwde zinnen met prachtige vergelijkingen.

“Richards haar, ja. Nu hij erover nadacht was dat waar het kwaad zat, in die weelderige zwarte vederbos, als de slagtanden van een walrusstier, een waarschuwing aan bètamannetjes. Of zelfs als een afzonderlijk wezen, een of andere buitenaardse levensvorm die zuignappen in zijn schedel had geduwd en hem als middel gebruikte.”

‘Het rode huis’ is een ‘mensenboek’. Houd je van mensen, ben je geïnteresseerd in hun drijfveren, hoe zij zijn geworden zoals ze zijn en waarom ze zich op een bepaalde manier gedragen, dan zul je dit boek zeker waarderen. Houd je meer van actie, het snelle lezen, dan is dit boek misschien iets minder toegankelijk.

Ik heb genoten van het grote pluspunt van dit boek, namelijk de kundig en kunstig verbeelde tragikomische familie. Een minpunt voor mij persoonlijk was het tempo waarin het verhaal zich afspeelt. Ik had zelf graag iets meer actie gezien. Vandaar dat ik tot onderstaande beoordeling kom.

Conclusie: een tragikomisch verhaal over een familie met een verleden, perfect uitgewerkt op de personages. Iets meer vaart in het verhaal was voor mij persoonlijk een pluspunt geweest.

Titel: Het rode huis | Auteur: Mark Haddon | Uitgever: Atlas Contact | ISBN: 9789025444433 | Blz.: 268 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!