Frambozentuin – Cora Frowijn

frambozentuinNa een jeugd omgeven door geweld, vlucht Els in de armen van haar eerste vriendje Richard, maar ook hij bezorgt haar blauwe plekken. Na een mislukt huwelijk ontmoet ze Jelle, die haar het gevoel geeft dat ze wel iets waard is en veel in haar mars heeft. Hierdoor kan hij haar maken en breken. Onder zijn dwang belandt ze in de prostitutie en moet ze letterlijk krom liggen voor zijn dure sportauto’s en de paarden die hij traint en doorverkoopt.
Als ze kinderen krijgen, wordt het voor Els steeds moeilijker om het nachtleven vol te houden. Ze weet zich te ontwikkelen tot een begenadigd kunstenares en vindt in het schilderen de broodnodige afleiding en uiteindelijk haar passie.
Dan vindt ze de kracht om van Jelle te scheiden, maar de problemen met haar autistische zoons nemen zowel thuis als op school steeds grotere vormen aan. Helaas wakkert Jelle op afstand het vuurtje alleen maar aan, in plaats van Els en de kinderen bij te staan.
Ook als bij Els borstkanker wordt geconstateerd en ze de ene na de andere chemokuur moet ondergaan, wordt ze door haar ex-man en puberzoons uitgescholden en in de steek gelaten.
Vijf jaar na haar laatste behandeling is Els nu kankervrij, krachtiger dan ooit en een veelgevraagd en succesvol portretschilderes. Frambozentuin is haar levensverhaal en werd geschreven door Cora Frowijn, auteur van het boek ‘De man achter de crimineel’.

 

Een boek met een intrigerende titel. Ik kon de titel niet plaatsen bij de achterflaptekst en dat maakte mij nieuwsgierig. Wat heeft die frambozentuin in vredesnaam te maken met het indrukwekkende levensverhaal dat hier beschreven wordt?

Het boek begint in het heden, als ik-persoon Els samen met Karin bezig is haar eerste expositie in te richten. Tijdens het werk vertelt Els haar levensverhaal aan Karin.
Els groeit op in een katholiek gezin met drie kinderen. Voor de buitenwereld is het een prachtig plaatje, het ideale gezin. Maar binnenshuis is dat heel anders. Vader is ontzettend dominant en terroriseert zijn gezin. Alleen zijn zoon ontkomt vaak aan zijn geestelijke en lichamelijke mishandeling. Moeder is een lieve vrouw, maar durft niet tegen haar man in te gaan, met als gevolg dat Els regelmatig een pak rammel krijgt.

“Zo zien we er uit. Een degelijk katholiek gezinnetje: vader, moeder en drie schoongewassen en gelukkige kinderen. De werkelijkheid is, dat ik als de dood voor mijn vader ben.”

Els vind de veiligheid, die zij thuis zo mist, bij de moeder van haar vriendje Richard. Maar dat verandert totaal als Richard en Els gaan samenwonen. Schoonmoeder bepaalt hoe het moet gaan, Richard gaat daarin mee en Els heeft niets te vertellen. Daarnaast heeft Richard erg losse handjes en weer krijgt Els te maken met mishandeling. Wanneer zij eindelijk de moed heeft om de relatie te verbreken, vlucht zij in de armen van Jelle, haar grote liefde. Hij geeft haar haar eigenwaarde terug. Maar ook nu blijkt het geen sprookje. Jelle dwingt Els de prostitutie in om geld in het laatje te brengen voor zijn dure levensstijl. Na lange jaren durft Els te scheiden van Jelle. Zij probeert haar leven op te pakken en vorm te geven, samen met haar twee zoons. Maar ook dan zijn de problemen niet voorbij…

“Dat ik van de regen in de drup ben beland, dringt niet zo tot me door. Onzekerheid en geen spatje eigenwaarde maakt van mij opnieuw een gewillig slachtoffer.”

De schrijfster heeft een heerlijk vlotte stijl van schrijven. Het verhaal wordt verteld in korte zinnen en begrijpbare taal. En wat voor verhaal… Indrukwekkend en aangrijpend is het levensverhaal van Els. Met woede en soms zelfs afgrijzen las ik het eerste deel over de jeugd van Els en de gedragingen van haar vader. Echt ongelooflijk dat een man in staat is het leven van zijn vrouw en kinderen zo te verzieken. Het tweede deel, over de problemen met haar kinderen en haar ziekte, beleefde ik iets afstandelijker. Het verhaal, hoewel nog steeds aangrijpend, wist me daar niet meer zo te raken als in het begin.
Voor mij was het altijd onbegrijpelijk dat iemand zich telkens opnieuw in een foute relatie stort. Na het lezen van dit boek heb ik hier echter meer begrip voor gekregen.

Ja dat is nu juist het euvel. Ik zoek dus kennelijk altijd iemand uit die mij het oude, vertrouwde patroon kan bieden. Wat zou het anders kunnen zijn?”

Respect voor Els, die haar verhaal heeft durven vertellen. Respect ook, dat zij altijd door gegaan is met vechten, of het nu om haar kinderen of om haar eigen gezondheid ging. Zo ontzettend veel ellende…Als het fictie was geweest, had ik geschreven dat de schrijfster doorgeschoten was in haar fantasie. Maar helaas, het kan dus allemaal gebeuren in een mensenleven.
Elk hoofdstuk wordt ingeleid door een stukje heden, waar Els en Karin de expositie aan het inrichten zijn. Een leuk idee, maar ik vond het af en toe wat gekunsteld overkomen.
En dan de frambozen….metafoor voor het leven van Els. De gelukkigste uurtjes van haar jeugd bracht zij met haar moeder door in de frambozentuin. En dat terwijl ze frambozen eigenlijk maar niets vindt…mooi van buiten, maar voor je het weet bijt je in zo’n rottige worm die ongezien in het binnenste van de vrucht zit…

Conclusie: aangrijpend en indrukwekkend levensverhaal. Het boek geeft mij meer begrip voor slachtoffers van huiselijk geweld.

Titel: Frambozentuin | Auteur: Cora Frowijn | Uitgever: de Brouwerij | Brainbooks | ISBN: 9789078905684 | Blz.: 250

2 gedachten over “Frambozentuin – Cora Frowijn

  • 29 april 2014 om 11:13
    Permalink

    Dit klinkt als een zeer mooi boek met een zeer droevig verhaal, wat heftig voor de hoofdrolspeler!
    Ik vind de ontdekking van de aanleiding van de titel van een boek altijd zo heerlijk (en ik baal als ik de aanleiding van een titel niet ontdek in een boek). Mooie recensie!

    Beantwoorden
    • 29 april 2014 om 12:17
      Permalink

      Bij deze was de titel van te voren echt een raadsel voor me….;-)

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!