Niet mijn familie – Anja van Biene

Niet mijn familieAnja woont samen met haar man Fiorenzo in Italië. Samen voeden ze, in het land van Fio’s voorouders, hun drie kinderen op. Het echtpaar staat op de grens van een nieuwe fase: hun laatste thuiswonende kind vliegt uit. Maar in plaats van samen te kunnen genieten van het leven, voltrekt zich een totaal onverwachts drama. Het leven staat volledig op zijn kop…

Misschien is dit wel de moeilijkste recensie die ik ooit geschreven heb…
Een poosje geleden kreeg ik via social media de vraag van Anja van Biene of ik haar boek zou willen lezen en recenseren. Nu ben ik daar in de loop der jaren voorzichtig mee geworden, ik kies de boeken die ik lees zeer zorgvuldig uit. Maar de beschrijving maakte mij nieuwsgierig naar het verhaal. Een autobiografisch werk, daar houd ik op zijn tijd wel van. Het staat vaker genoemd op mijn blog, maar ik wil het hier nogmaals benadrukken. Non-fictie beoordeel ik nooit en te nimmer op het verhaal zelf. Ik geef geen oordeel over de dramatiek etc., het enige waarover ik schrijf en mijn eerlijke mening geef, is het technische aspect van deze boeken.

‘Niet mijn familie’ is het eerlijke en openhartige verslag van de problemen in de familie van de auteur, die zelfs tot een definitieve breuk leidden. De auteur spaart noch zichzelf, noch haar familieleden. Dapper dat zij deze stap neemt, maar ik heb enige moeite met de privacygevoelige inhoud van het verhaal.

Anja van Biene begint te vertellen op het moment dat zij en Fio hun boeltje oppakken en naar Engeland vertrekken om alle sores achter zich te laten en de gebeurtenissen een plekje te geven. Het blijft lang onduidelijk wat er nu precies gebeurd is. Jammer, want daardoor kon ik de uitgebreide beschrijvingen van de opstartfase in Engeland niet plaatsen. Ik begreep sommige reacties en situaties niet, waardoor ik het nut van deze passages ook niet inzag op het moment van lezen.

Vanaf het begin kriebelde er een raar gevoel door mijn buik. Ik had contact gehad met Anja via social media. Het beeld dat het verhaal wekte, was echter heel anders dan het beeld dat ik al had. Helaas niet in positieve zin. Door de toonzetting van het verhaal ontstond er bij mij een soort van antipathie. Pas veel later in het boek las ik volgend citaat:

“Soms ben ik geneigd te overdrijven met aandacht vestigen op mezelf en hoog van de toren blazen, op zoek naar erkenning en waardering. Het liefst zou ik daarin veranderen.”

Dat gaf precies mijn gevoel weer! Persoonlijkheidskenmerken waar ik sterk op reageer. Dat is niet Anja’s fout, maar mijn zwakte. Helaas bleef er bij mij wel een stuk irritatie hangen, waardoor het verhaal mij nergens echt kon raken. Dit zeg ik zonder ook maar iets af te willen doen aan de dramatiek van de situatie, maar puur over de gehanteerde stijl.  Daarbij vond ik dat er veel herhalingen voorkwamen en leidden de vele taal- en spellingsfouten af van het verhaal.

Wat ik wel heel mooi vind aan het boek zijn de cover, gemaakt door zoon Lorenzo, en de liefde tussen Anja en Fio die duidelijk van de bladzijdes afspat.
Is het dan een slecht boek? Nee, dat wil ik zeer zeker niet beweren. ‘Niet mijn familie’ en Monique zijn dan misschien niet de beste combinatie, ik geloof vast en zeker dat er veel lezers zullen zijn die dit verhaal wel op waarde weten te schatten en geraakt worden. Bij dezen nodig ik jullie dan ook van harte uit om zelf je mening te vormen over dit autobiografische debuut!

Conclusie: een eerlijk en dapper verslag dat mij door de toon echter niet wist te raken.

Titel: Niet mijn familie | Auteur: Anja van Biene | Uitgever: The Amsterdam Press | ISBN: 97800995480209 | Blz.: 371

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!