Een meisje is maar half af – Eimear McBride

Een meisje is maar half afIn een lange interne monoloog vertelt een jonge vrouw over haar leven, over haar relatie met haar zieke broer en over de seksuele relatie met haar oom. Heftig en rauw komen de gevolgen van kapotte levens voor de lezer tot leven. Moeder is getekend door een slechte jeugd, broer krijgt op jonge leeftijd een hersentumor en draagt sindsdien de gevolgen en de angst dat de tumor terugkomt. Vader is dood en oom kan niet van zijn 13-jarige nichtje afblijven. Dit alles tekent het meisje voor de rest van haar verwrongen leven… 

 “Kijk omlaag. Zie mijn trieste zelf. Dat meisje. Mijn slechte. Ik zie nieuwe rijpe. Interessante ogen. Gezuiverd. Zekerlijk gereinigd van de steken en beten van. De dingen die in je hoofd gebeuren als je jong bent en niet kunt geloven dat je ooit weer schoon zult worden.”

 

Wat een ongelooflijk bijzonder boek is dit. Ik viel voor de titel, heftig, rauw, intens. Ik wilde weten wat er achter die titel schuil ging. Toen ik het boek opensloeg, schrok ik in eerste instantie. Geen enkele zin was af, het verhaal is geschreven in flarden van zinnen en woorden. Wat moest ik hiermee? Maar gaandeweg het lezen werd duidelijk dat het verhaal ondanks de flarden heel goed te volgen is.

‘Een meisje is maar half af’ vertelt in chronologische volgorde het leven van een naamloos meisje. Zij is de ‘ik-persoon’ en zij lijkt het verhaal te vertellen aan haar broer, die aangesproken wordt met ‘jij’. Eimear McBride maakt met haar bijzondere stijl een zeer gewaagde, maar originele keuze. Het duurde maar liefst negen jaar voordat zij een uitgever vond die het waagde om haar manuscript op de markt te brengen. En nu wint zij prijs na prijs. Wat mij betreft geen wonder, want wat je mening over dit boek ook is, het is duidelijk dat het bijzonder, creatief, gewaagd  en origineel is.

Juist door de verteltrant van onafgemaakte zinnen en losse woorden en het naamloze dat verweven is met het verhaal, komt het hard en rauw binnen bij de lezer. Ik werd in het hoofd van het meisje gezogen en dat was niet altijd even prettig. Er gebeuren dingen en het meisje maakt keuzes waarvan je niet blij wordt. Het maakte dat het lezen van ‘Een meisje is maar half af’ een intense ervaring werd.

Ik ben blij je te zien zeg ik. Iets. Ik weet. Hij gaat me meenemen ergens heen. Wil ik dat hij? In me komt. In mijn huis komt. Kom binnen en zet alle klokken stil want dat kan hij dat weet ik. Geef me een ogenblikje. Geef me tijd.”

Het is ongelooflijk knap dat de schrijfster een verhaal heeft weten te vertellen in deze stijl. Want ondanks dat er ontzettend veel weggelaten is, kwam het verhaal duidelijk en helder over. Toch had ik persoonlijk af en toe wat moeite met dit nihilisme. Ik snap heel goed de bedoeling van de schrijfster, en ik vind dat ze er ook goed in geslaagd is, maar ik vond het niet altijd even prettig lezen. Nu is het echter sowieso geen verhaal dat je even binnen een paar uurtjes uitleest…

Verschillende thema’s kwamen mooi terug gedurende het verhaal. Namen of juist het naamloze is daar een van. En ook verdrinking, met alle mogelijke brede uitleg daarvan, komt regelmatig terug. Prachtige thematiek wat mij betreft!

“Voor jou. Je krijgt binnenkort. Jij mag een naam bedenken. Wat jij nu zegt draagt ze haar hele leven met zich mee. Mama ik? Ja jij. Laat je op bed vallen zeg ik. Heb je gedaan. En blijven liggen. Ze snijden in je. Wacht en uur en dag.”

Ik heb lang getwijfeld over hoe ik dit boek nu moet beoordelen. Qua leesplezier zit ik op 3 sterren. Hoewel het me regelmatig moeite koste om door te gaan, bleef het verhaal me wel trekken. Het einde vond ik daarentegen machtig en zou het boek 4 sterren bezorgen…
Voor de vorm, originaliteit en durf moet ik Eimear McBride 5 sterren geven, ze heeft met haar debuut iets ongelooflijks neergezet. Ongeacht mijn verdere mening, is dit boek duidelijk nu al genomineerd als meest bijzondere boek van 2015.

Soms kom je ze tegen, boeken die iemand gewoon zelf gelezen moet hebben om een mening te vormen. Dit is er absoluut zo eentje. De meningen zullen ongetwijfeld zeer sterk uiteen lopen. Ik kan dan alleen maar zeggen, lees en ervaar het zelf!

Conclusie: een intense ervaring, op een zeer gedurfde en originele manier gebracht.

Titel: Een meisje is maar half af | Auteur: Eimear McBride | Vertaling: Gerda Baardman | Uitgever: Hollands Diep | ISBN: 9789048824267 | Blz.: 254

7 gedachten over “Een meisje is maar half af – Eimear McBride

  • 27 maart 2015 om 08:53
    Permalink

    Wat lijkt mij dit een naar verhaal. Kan me voorstellen dat het leesplezier iets minder is geweest, maar dat de schrijfstijl erg bijzonder is. Ik twijfel nog een beetje of ik het zal lezen..

    Beantwoorden
    • 27 maart 2015 om 13:42
      Permalink

      Hoi Sue, het leesplezier lag aan de stijl, ik wilde sneller lezen dan mogelijk was met deze stijl. Het verhaal is niet om vrolijk van te worden, maar wel mooi beschreven…

      Beantwoorden
      • 6 april 2015 om 08:35
        Permalink

        Ik heb zaterdag met het boek in mijn handen gestaan, maar heb uiteindelijk toch gekozen voor de trilogie van Murakami…

        Beantwoorden
  • 27 maart 2015 om 12:43
    Permalink

    Hoi Monique,

    Ben je de laatste tijd een beetje uit het zicht verloren, om welke reden dan ook.
    Op mijn nu wekelijkse WP rondje kom ik weer eens een post van jou tegen, leuk!
    Het boek wat je beschrijft lijkt me deprimerend..zou het niet zo gauw lezen, denk ik, maar zeg nooit nooit.
    Groetjes,
    Sonja

    Beantwoorden
  • 27 maart 2015 om 18:51
    Permalink

    Het lijkt mij een zwaar boek qua onderwerp dan maar toch spreekt het mij aan. Bedankt voor je recensie.

    Beantwoorden
    • 28 maart 2015 om 08:19
      Permalink

      Benieuwd wat jij ervan gaat vinden…

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!