Drijfzand – Bibi Boom

drijfzandFlorian verheugt zich op een vakantie met zijn vriendin, maar Donna stelt haar werk bij Florians moeder in de zaak boven haar vriendje en komt niet opdagen. Als Florian vervolgens Pepper en haar vriend tegenkomt, die op weg zijn naar een soort zomerkamp, gaat hij met hen mee. En warempel, hij voelt zich prima thuis in de omgeving waar mindful en gezond leven centraal staan. Wat hij echter niet in de gaten heeft, is dat hij zachtjes aan losgeweekt wordt van zijn omgeving, van zijn moeder en van Donna…

“Deze spontane uiting van naastenliefde vult een diep donker gat in mijn hart.”

Bibi Boom stuurde mij een mailtje met de vraag of ik haar boek, ‘Drijfzand’, wilde recenseren. Ik zag al snel dat dit boek een Young Adult is, en dat genre lees ik eigenlijk nooit. Gezien het interessante thema ging ik echter overstag.

Hoewel dit genre ook door vele volwassenen gelezen wordt, is het beoogde lezerspubliek van ‘Drijfzand’ al snel helder. Het verhaal is geschreven in een zeer toegankelijke stijl. De zinnen lezen ontzettend gemakkelijk, voor mij persoonlijk wordt er misschien zelfs iets te veel voorgekauwd. ‘Drijfzand’ maakte het me nog weer een keer goed duidelijk, ik ben echt geen Young Adult meer… 😉

Het thema is zeker boeiend en interessant. En actueel, dat ook nog. Tieners die gemakkelijk te beïnvloeden zijn, die zich afzetten tegen ouders en omgeving, kunnen zo snel in een verkeerde stroom terecht komen. Drank, drugs, of in het geval van Florian juist het tegenovergestelde. En misschien is dat nog wel gevaarlijker, omdat er op het eerste gezicht niets mis mee is.

Broederschap. Zeker omdat ik als enig kind ben opgegroeid betekent het veel voor me om deze bijzondere band van vriendschap, saamhorigheid en gelijkgezindheid te ervaren. Iedereen hier helpt elkaar, heeft dezelfde idealen en overtuiging, het is één grote familie. Nooit eerder heb ik me ergens zo op mijn plaats gevoeld.”

Het perspectief wisselt voortdurend. Florian en Donna vertellen hun kant van het verhaal in de ik-persoon. Amanda, de moeder van Florian, krijgt af en toe ook het woord. Voordeel van deze vorm is dat de lezer alle kanten van het verhaal kent. Florian, die steeds meer onder de invloed komt van de druïdische cirkel. Donna, die eigenlijk met precies hetzelfde probleem worstelt ten opzichte van haar schoonmoeder en baas, maar die ook alles op alles zet om Florian uit de klauwen van de cirkel te krijgen. En daar is ook Amanda, de moeder van Florian. Hun relatie is ronduit slecht te noemen. Hierover te horen uit monde van Florian, is nog af te doen als puberaal afzetten tegen het ouderlijke gezag. Maar ook Amanda laat zich hierin niet onbetuigd. En daar raakt het verhaal voor mij een stuk geloofwaardigheid kwijt. De manier waarop ook Amanda de relatie tussen moeder en zoon neerzet, doet bijna karikaturaal aan.

‘Drijfzand’ is gekwalificeerd als een psychologische thriller. Heel lang leest het als een roman, maar de spanning laait dan toch lekker op in de staart van het verhaal. Al met al heeft Bibi Boom een verhaal geschreven dat ik zeker aan zou raden aan mijn tiener-zoons.

Conclusie: goed verhaal met een interessant thema voor de jeugdige lezer, maar van een genre dat ik echt ontgroeid ben.

Titel: Drijfzand | Auteur: Bibi Boom | Uitgeverij: Godijn Publishing | ISBN: 9789492115119 | Blz.: 255

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!