Botsing – Ingrid Oonincx

botsing

Anna is even ambitieus als gevoelig. Terwijl ze carrière maakt als architect is haar privéleven een puinhoop. Ze verlangt hartstochtelijk naar een stabiele relatie maar iets uit haar jeugd maakt dat ze steeds opnieuw vlucht: in haar werk, in onenightstands. Lisa is directeur van een luchtvaartmaatschappij en moet haar zakelijke talent tot het uiterste aanspreken om haar bedrijf te redden. Ondertussen wordt de thuissituatie precair. Haar kinderen lijken van haar vervreemd en haar man vertrekt naar Amerika. Ewoud vindt zichzelf een loser. Ooit was hij gelukkig en succesvol, maar het enige waarvoor hij nu nog wil vechten is een omgangsregeling met zijn dochtertje. Zijn drankgebruik en opvliegende karakter helpen niet mee. Wanneer hij ook nog wordt bedreigd, raakt hij steeds verder verstrikt in zijn eigen wereld. Wat hebben deze drie ontwrichte mensenlevens met elkaar te maken?

 

“Botsing” is het derde boek dat ik lees van deze schrijfster. “Nickname” vond ik een grappig en leuk boek, maar niet veel meer. “Sluipweg” daarentegen vond ik echt heel erg goed. Ik was dus benieuwd welke kant het met dit boek op zou gaan.

Op de cover staat een agapornis, een dwergpapegaai, tegen een witte achtergrond. Een strakke, minimalistische, maar aantrekkelijke cover. De link met het verhaal is ook duidelijk. Ook de titel is duidelijk terug te vinden in het verhaal, al duurt het wel even voordat de lezer in de gaten heeft waar de titel op doelt. Het boek is gemakkelijk te lezen, ik had het binnen een paar uur uit. Geen moeilijke taalgebruik, geen ingewikkelde zinnen. Gewoon lekker ontspannend om te lezen.

In het boek staan vier personen centraal, de moordenaar aan de ene kant en Ewoud, Anna en Lisa aan de andere kant. Het boek begint vanuit het perspectief van de moordenaar. Dat brengt meteen spanning in het verhaal. Vervolgens komen om de beurt Ewoud, Anna en Lisa aan bod. Drie willekeurige mensen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben.
Ewoud is een gescheiden man, vader van een dochter. Zijn ex probeert de omgangsregeling stop te zetten en Ewoud vecht voor zijn kind. Lisa staat aan het hoofd van een groot bedrijf en runt daarnaast haar gezin. Zij maakt zich zorgen over haar bedrijf, maar ook over het contact met haar kinderen en echtgenoot. Anna daarentegen is een jonge vrijgezelle dame, die als architect werkt en er een handje van heeft om met getrouwde mannen het bed in te duiken.

Ewoud krijgt dreigtelefoontjes. Hij wordt gedwongen het land te verlaten. De reden voor deze telefoontjes blijft vooralsnog onduidelijk. Hij wil echter niet vertrekken, omdat hij bang is het contact met zijn dochter helemaal kwijt te raken. Lisa krijgt de schrik van haar leven als haar oudste zoon, een jongen met Asperger, vermist blijkt te zijn. Na een paar uur is hij ineens weer thuis, hij zegt dat hij opgepikt is door iemand in een witte bestelbus en bij hem thuis computerspelletjes heeft gedaan. Lisa vertrouwt het niet, maar de politie kan niets doen.

Tussendoor komt de moordenaar aan het woord. De lezer krijgt een kijkje in zijn hoofd.

“Ik ga anders te werk. Eerst een beetje treiteren, dan de druk geleidelijk opvoeren, met als ultiem hoogtepunt de daad op zich. Langzaam en weloverwogen.”

Anna verhuist naar haar eigen appartement en krijgt een agapornis van haar zus. ’s Avonds vindt ze het beestje echter vermoord in zijn kooi. Ook Lisa voelt zich ongemakkelijk als het erop lijkt dat zij achtervolgd wordt in een donker bos, terwijl Ewoud nog steeds last heeft van zijn stalker. Wanneer Anna met een collega een weekendje doorbrengt in een afgelegen chalet bij Grenoble, vinden ze daar een dode hond hangend aan de deur. Anna wordt bang, voelt zich bedreigd. Ook Lisa gaat zich steeds ongemakkelijker voelen.

De moordenaar geeft weer een inkijkje in zijn persoonlijkheid.

“Ze zouden hun kinderen zo aan me toevertrouwen.”

Anna en Lisa blijken elkaar te kennen via hun werk. Het wordt duidelijk dat Anna zich al haar hele leven schuldig voelt aan de dood van haar vader. De bedreigingen blijven toenemen. Zo wordt de auto van Anna en Lisa van de weg gedrukt door een witte bestelbus. Ewoud, die toevallig in de buurt is, redt hen uit het water. Maar dan worden zowel Anna als Lisa ontvoerd en opgesloten. Wat wil de ontvoerder? Wat is de link tussen deze mensen?

“Ik transformeerde tot een opgejaagd dier met maar een doel: wraak nemen…”

De hoofdpersonen worden goed uitgewerkt. De schrijver geeft een compleet beeld van deze mensen door hun verleden te beschrijven. De spanning wordt goed opgebouwd gedurende het verhaal. Tijdens het lezen krijg je steeds meer informatie, maar het waarom blijft tot op het laatst onduidelijk. Het plot is dan ook onverwachts, maar niet heel spannend. Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en dus geloofwaardig.

Conclusie: zeker een leuk boek voor een paar uur ontspanning, iets meer spanning was mogelijk geweest.

Titel: Botsing | Auteur: Ingrid Oonincx | Uitgever: The House of Books | ISBN: 9789044332803 | Blz.: 304

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!