Nachtmerries – Sharon Bolton

nachtmerriesWat als je ergste nachtmerrie werkelijkheid wordt?

De universiteit van Cambridge wordt geteisterd door een verontrustend groeiend aantal zelfmoorden van studenten. Rechercheur Mark Joesbury leidt het onderzoek en moet meer slachtoffers zien te voorkomen. Daarvoor zet hij de jonge en gedreven politieagente Lacey Flint in, die undercover als onzekere studente in het campusleven duikt.
Alleen psychiater Evi Oliver weet wie Lacey echt is, omdat zij ook onderdeel uitmaakt van het onderzoek. Langzaam ontdekken ze een verschrikkelijke trend en als Lacey dezelfde afschuwelijke nachtmerries krijgt als die waarvan de zelfmoordslachtoffers voor hun dood last van hadden, wordt duidelijk dat zij de volgende is.

 

Ik had al veel positieve reacties gelezen op dit boek, dus mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld. Op de cover van het boek is een naakt meisje te zien die in een rode stoel zit, met een bloedrode achtergrond. Het prikkelt de nieuwsgierigheid. Ook de titel wekt bepaalde verwachtingen, het klinkt spannend, eng, sinister…

Het boek leest erg prettig. Vanaf de eerste bladzijde zit je als lezer in het verhaal en leest het als een trein. De ik-persoon is Lacey Flint, een rechercheur en tevens ook de hoofdpersoon van een vorig boek van deze schrijfster, “Zielsgeheim”. In “Nachtmerries” wordt regelmatig verwezen naar gebeurtenissen van zijn voorganger. Op zich is het boek goed los te lezen, maar het maakte me wel nieuwsgierig naar het vorige boek. Het perspectief wisselt tussen de hoofdpersonen, zodat je een compleet beeld krijgt. Naast Lacey is er haar collega en meerdere Mark Joesbury en psychiater Evi Oliver.

Het boek begint op een koud en winderig dak, waar een vrouw klaar staat om zelfmoord te plegen door van het dak af te springen. Het is die dag 22 januari. Hoofdstuk 1 begint dan zo’n twee weken daarvoor, wanneer Joesbury aan Lacey vraagt of zij een undercoveractie wil doen op de universiteit van Cambridge. Het aantal zelfmoorden is daar schrikbarend hoog. Lacey zou dan als student naar de universiteit gaan om te observeren. Het idee is dat studenten elkaar ophitsen via websites en chatrooms om zelfmoord te plegen. Alleen Evi weet de echte identiteit van Lacey.

“Dokter Oliver denkt dat er een subversieve subcultuur bestaat die zelfmoord verheerlijkt. Ze denkt dat jongeren, gesteund door een online netwerk, elkaar aansporen.”

Lacey besluit de opdracht aan te nemen en vertrekt als student Laura naar Cambridge. Op haar eerste avond daar wordt ze gepakt voor een ontgroening. Lacey voelt zich vernederd en probeert de daders te achterhalen. Een van de daders blijkt Scott Thornton te zijn. Lacey hoort over de zelfmoorden en ontdekt dat er telkens hetzelfde patroon is. De slachtoffers zijn allemaal onzekere meisjes. Zij klagen over slaapproblemen en seksueel geaarde nachtmerries. Dan verdwijnen ze plotseling een aantal dagen en bij terugkomst weten ze niet waar ze geweest zijn en wat er gebeurd is. Vervolgens plegen ze zelfmoord. Bij het onderzoek blijkt dat ze allemaal verdovende of hallucinerende middelen in hun lichaam hebben.
Ook Evi is bang. Zij wordt gestalkt en er gebeuren vreemde dingen in haar huis.

“Het voelt alsof er iemand in mijn hoofd is geweest, daar heeft rondgesnuffeld en al die dingen heeft gevonden waar ik het meest bang voor ben en nu die kennis gebruikt om me gek te maken.”

Het verhaal, in chronologische volgorde verteld, wordt af en toe onderbroken door een terugblik. Daardoor komt de lezer steeds flintertjes informatie te weten, maar het blijft onduidelijk wat er nu eigenlijk speelt.
Ook Lacey krijgt last van nachtmerries. Ze ontdekt dat er 15 jaar geleden ook een hausse aan zelfmoorden is geweest. Er komen een aantal verdachten boven drijven die zowel 15 jaar geleden als nu in Cambridge zijn. Wie is Scott Thornton en waarom is Nick Bell zo geïnteresseerd in een van de slachtoffers?
De zaken raken in een stroomversnelling als Joesbury een “ongeluk” krijgt en het duidelijk wordt dat de dader het op Lacey gemunt heeft…

“Daarbij is Laura degene waar ik mijn zinnen op heb gezet… “

Het verhaal zit erg goed in elkaar en het is spannend van begin tot eind. Bij tijd en wijle zelfs nagelbijtend spannend. Zo’n boek dat ik eigenlijk niet moet lezen als ik ’s avonds alleen thuis ben… De hoofdpersonen worden goed uitgediept, al mis je soms een beetje kennis over de personen als er naar het verhaal van Zielsgeheim verwezen wordt. Het verhaal eindigt abrupt, maar ik vind dat juist goed passen bij het hele boek. Op deze manier is het echt spannend tot de laatste bladzijde en mag je zelf invullen hoe een en ander daarna zal verlopen.

Conclusie: spannend van de eerste tot en met de laatste bladzijde. Verhaal zit erg goed in elkaar en is af en toe nagelbijtend spannend.

Titel: Nachtmerries | Auteur: Sharon Bolton | Vertaling: Anda Witsenburg | Uitgever: A.W. Bruna | ISBN: 9789044970586 | Blz.: 312

 

 

3 gedachten over “Nachtmerries – Sharon Bolton

  • 22 februari 2014 om 11:07
    Permalink

    Fijn dat je er ook zo van genoten en gegriezeld hebt 🙂

    Beantwoorden
  • 14 november 2014 om 14:41
    Permalink

    Ja, mooi boek he? Wat grappig dat je het zo eng vond dat je het niet ’s avonds alleen durfde te lezen. Ik vond de setting ook erg interessant.

    Beantwoorden
    • 14 november 2014 om 16:32
      Permalink

      Haha, ik ben een watje wat dat betreft hoor! Eng is niet erg, maar dan moet er wel iemand thuis zijn…;-)

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!